plendefrruesjp
2018-08-28

Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Gmin Dobrzyńskich Region Południe  informuje iż szkolenie/warsztaty z zakresu zasad przyznawania pomocy...

2018-08-20

Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Gmin Dobrzyńskich Region Południe serdecznie zaprasza na Warsztaty z rozliczania zawartych umów

2018-08-20

Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Gmin Dobrzyńskich Region Południe serdecznie zaprasza na Warsztaty z rozliczania zawartych umów

2018-06-20

Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Gmin Dobrzyńskich Region Południe serdecznie zaprasza na Warsztaty z rozliczania zawartych umów

2017-12-05

Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Gmin Dobrzyńskich Region Południe zaprasza na spotkania informacyjne. 

2017-07-24
28 lipca o godzinie 10:00 w Dobrzyniu nad Wisłą odbędzie się szkolenie/warsztaty z zakresu zasad przyznawania pomocy oraz wypełniania dokumentacji konkursowej dla przedsięwzięcia p.n. Rozwój istniejących podmiotów gospodarczych. 
zobacz wszystkie

Przyroda

Rzeźbiarzem był lądolód skandynawski. Kreował reliefy krajobrazu za pomocą praw fizyki i chemii z tajemniczą zależnością od kinetyki układu słonecznego będącego w niewyobrażalnym związku z kosmosem. Lodowiec swoją twórczość uprawiał tysiące lat. Kiedy się cofał, a właściwie roztapiał, to wody z niego płynące nurtami rzek pracowały dalej nad kształtowaniem form powierzchni Ziemi. Drążyły rynny i tworzyły w nich jeziora. Kolorowe głazy przywleczone z północnych gór osadzały jako morenowe wzgórza, faliste pasma garbatych drumlin, wały ozów, płaskie piaszczyste sandry, wreszcie żłobiły szerokie doliny, po których dzisiaj płyną Wisła i Drwęca. Konsekwencją dłuższych postojów lądolodu są też stosunkowo wysokie (100-150 m n.p.m.) wzgórza, w których paśmie, między dolinami Wisły, Drwęcy i Skrwy leży Wysoczyzna Dobrzyńska.

 

Obszar polodowcowego krajobrazu z licznymi jeziorami geografowie nazwali Pojezierzem. Ziemia Dobrzyńska stanowi jego południową cześć. Mamy tu głębokie jeziora rynnowe o wysokich brzegach i wydłużonych, zróżnicowanych kształtach oraz małe, płytkie, owalne oczka powstałe w zagłębieniach po wytopieniu brył lodowych. Wśród kilkudziesięciu jezior na Pojezierzu Dobrzyńskim największe to: Urszulewskie (250 ha), Żalskie (Wielgie – 160 ha), Wielkie (133 ha). Wędkarze mają szanse złowić tu: szczupaka, sandacza, okonia, lina, węgorza, karpia, leszcza, płoć, sielawę.

 

Okalająca Ziemię Dobrzyńską od północnego zachodu Drwęca stanowi na całej swojej długości (219,3 km) jedyny w Polsce i unikalny w Europie rezerwat ichtiologiczny. Chronione są tu m.in. pstrąg, łosoś, troć i certa. Skrwa – od tysiąca lat stanowiąca naturalną granicę między Ziemią Dobrzyńską a Mazowszem Płockim – kusi kajakarzy uroczymi serpentynami o zalesionych brzegach. Wisła też jest bardziej atrakcyjna od strony wysokich brzegów dobrzyńskich niż od płaskich Kujaw. Stąd też lepiej oglądać międzynarodowe regaty żeglarskie na Zalewie Włocławskim. Ciekawe są również lewobrzeżne dopływy Drwęcy: Rypienica i Ruziec.

 

Rzeźbiarskie dzieło lądolodu, po jego ustąpieniu, co najmniej przez dwa tysiące lat poddawane było działaniu deszczów, suszy i wichur, które jałowe moreny i sandry pokrywały glebą. Z różnych stron wiatry i powodzie nanosiły nasiona roślin i drzew. Tak nad martwym reliefem krajobrazu malarską pracę rozpoczęła przyroda ożywiona. Zmienność temperatur pór roku spowodowała, że natura przystosowała się do warunków, różnicując barwy, a człowiek uprawiając rośliny jadalne i użyteczne z różnych powodów, uzupełniał kolorystykę ziemi o setki wariantów, niuansów, odmian zieleni, żółci, brązów i czerni.

 

Człowiek po wiekach bezlitosnej eksploatacji przyrody zaczął tworzyć rezerwaty, parki narodowe, w końcu Obszary Chronionego Krajobrazu. Ziemia Dobrzyńska ma kilka rezerwatów: „Szumny Zdrój”, „Tomkowo”, „Okalewo”, „Zielona Kępa”, „Bobrowisko”, „Torfowisko Mieleńskie”, „Góra Modrzewiowa” i „Kulin”. W tym ostatnim, na stromym brzegu Wisły rośnie niezwykle rzadka bylina o nazwie dyptam, która mogła być biblijnym gorejącym krzewem Mojżesza. Nazwę tę zawdzięcza przedziwnej właściwości wydzielania olejków eterycznych, które w czasie kwitnienia w warunkach suchego i gorącego powietrza ulegają samozapaleniu.

 

Niezwykły rezerwat ichtiologiczny stanowi rzeka Drwęca na całej swojej długości (219,3 km). Żyje w niej 37 gatunków ryb występujących w rzekach nizinnych, ale także typowych dla strumieni górskich – m.in. pstrąg, troć, certa i łosoś. Bogaty jest też świat gadów, płazów i ssaków. Spotkać można dostojnego łosia i jelenia szlachetnego (Cervus elaphus), sarnę, dzika, kunę, łasicę, borsuka, wydrę i bobra. Ciekawym ssakiem ziemno-wodnym jest rzęsorek rzeczek (Neomys fodiens), którego ślina zawiera jad paraliżujący ofiary. Ze względu na dogodne warunki żyje na Pojezierzu Dobrzyńskim 140 gatunków ptaków oraz 49 zalatujących na zimę. Większość z nich podlega ochronie, szczególnie zaś: czarny bocian, orlik krzykliwy, sokoły (kobuz i pustułka) oraz orzeł bielik.

Część północno-wschodnią Ziemi Dobrzyńskiej z rezerwatem „Szumny Zdrój” obejmuje Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy, a na południowym-wschodzie obszar ujścia Skrwy do Wisły wchodzi do lesistego Brudzeńskiego Parku Krajobrazowego.

strona główna   |   linki   |   kontakt